Hello...goodbye

Hello...goodbye

Hello...goodbye

Curaçao

Het is vier uur in de ochtend wanneer mijn wekker afgaat. Vandaag is het zover. Mijn kleine meissie gaat voor haar stage (studie Pedagogiek) 4 maanden naar Curaçao. Heerlijk voor haar! Maar wat zal ik ze gaan missen... Ze zit al op kamers, maar komt normaal gesproken ieder weekend gezellig naar huis. Dus vanaf vandaag niet samen meer boodschappen doen. Of lekker op de bank chillen met een zak chips. De komende maanden heb ik extra qualitytime met mijn man haha. Dat is zeker. 

Vertrek

Nog half slaperig vanwege het zeer vroege tijdstip én het iets te laat geworden 'afscheids barbecuefeest' van gisteravond, kleed ik me aan en stommel naar de achterkeuken. Ik geef mijn hond te eten. Ze mag mee naar het vliegveld. Snappen waarom ze nu al naar buiten moet om haar behoefte te doen begrijpt ze niet goed. Maar eten midden in de nacht is geen probleem. Ik hoor mijn man toeteren. Hij is iemand van de klok. De afspraak is om rond 4.30 te vertrekken. Dat is nu. Ik help mijn dochter met haar 'mega' zware koffer achter in de auto te tillen en neem daarna plaats naast mijn man. “Klaar ervoor meiden?”, vraagt hij vrolijk. Vanaf de achterbank hoor ik een opgewekt: 'Zekers, zin in!' Dat zit goed. Ook hoor ik luidruchtig gesnurk. De hond slaapt alweer. Logisch...het is nog pikkedonker buiten.   

Schiphol

Na ruim 2,5 uur arriveren we op Schiphol. We rijden de ‘kort parkeren’ parkeerplaats op. We zijn er, ruim op tijd. Het vliegtuig vertrekt pas om 10.00 uur. We lopen de vertrekhal binnen waar het nog lekker rustig is. Daar staan de andere mede-studenten mijn dochter al op te wachten. Ze hebben er allemaal zin in. Ze willen meteen gaan inchecken, dus wij ouders lopen achter onze kinderen aan naar de incheckbalie. Nog even een fotootje, een vluchtige omhelzing en een uiteraard minutenlange knuffel voor de hond. Dan nog even zwaaien en dan zit onze taak als ouders er voor vandaag weer op. “Zullen we even ergens koffie drinken?”, vraagt mijn man vriendelijk doch dwingend aan mij. Ik knik instemmend. Lekker een bakkie doen is altijd oké.

Grote boodschap

Gearmd lopen we alvast richting de uitgang. Dan komen we vast wel een plek tegen waar we even kunnen bijkomen. Aha, daar…La Place. “Zullen we daar zitten?" “Prima”, zegt mijn man opgelucht terwijl hij samen met de hond voor mij uitloopt. Plots wil de hond niet meer verder. Ze buigt haar rug, spijtig genoeg weet ik wat dat betekent. Zonder enkele schroom of schaamte deponeert ze voor de ingang van het La Place restaurant (midden in de vertrekhal dus) een ‘grote boodschap’. Shit, dat doet ze normaal nooit. Dan realiseer ik me dat het waarschijnlijk half acht is. Ik check de tijd op mijn telefoon. Inderdaad, exact 7.30. Uitlaattijd dus. Ze is zich van geen kwaad bewust en ik kan haar dan ook niet ‘pedagogisch’ ter verantwoording roepen. Wel zoek ik haastig naar plastic zakjes in mijn jaszak om de nog 'warme boodschap' van mijn lieverd op te rapen. Geen één, dom zeg. Gelukkig komt er een vriendelijke jonge dame op me afgelopen die me wat plastic zakjes aanreikt. Succes ermee, zegt ze lachend en loopt haastig door. Snel maak ik de vloer schoon en loop daarna met het schaamrood op mijn kaken naar mijn man en mijn viervoeter toe. Núúú…KOFFIE! De dag is begonnen…en HOE!

Al onze menu's zijn inclusief

Duurzaamheid

  • Wij werken volgens de laatste voedsel en veiligheidsnormen én 
    zijn hiervoor gecertificeerd d.m.v. het ISO-22000 certificaat.
  • Onze plastic verpakkingsmaterialen zijn 100% recyclebaar.
  • Onze voertuigen voldoen aan de laatste Euro6 normen.

Benodigdheden

  • Gasbarbecue (tafelmodel) inclusief gasfles
  • Porseleinen borden
  • RVS bestek, tangen & opscheplepels
  • Servetten

Service